Abstract
KCNQ2-gerelateerde aandoeningen zijn zeldzaam, maar behoren tot de frequenste monogene oorzaken van neonatale epilepsie en vormen een model voor precisiegeneeskunde bij genetische epilepsieën. Ze omvatten een breed fenotypisch spectrum wat betreft epilepsie en psychomotore ontwikkeling. Hoewel genotype-fenotype correlaties en nieuwe therapeutische ontwikkelingen het veld grondig hebben veranderd, blijven de klinische uitkomsten opvallend heterogeen. Deze onverklaarde variabiliteit bemoeilijkt adequate patiëntenbegeleiding en het ontwerp van klinische studies. Onze hypothese is dat het ziekteverloop wordt bepaald door de interactie tussen vroegtijdige behandelingsstrategieen, neuronale netwerkdysfunctie, en de bredere genetische achtergrond. Hiervoor stellen we een geïntegreerde translationele strategie voor. Ten eerste zullen we ons grote internationale KCNQ2-cohorte uitbreiden om de natuurlijke geschiedenis over het volledige fenotypische spectrum te definiëren en omgevingsmodificatoren te identificeren. Ten tweede zullen we geavanceerde kwantitatieve EEG-kenmerken onderzoeken als biomarkers. Ten derde zullen we door middel van whole-genome sequencing genetische modificatoren identificeren door middel van polygene risico en zeldzame varianten analyses. Door klinische, elektrofysiologische en genomische gegevens te integreren, zullen we multimodale voorspellingsmodellen ontwikkelen om geïndividualiseerde risicostratificatie mogelijk te maken en precisiestudies te versnellen.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
Project type(s)