Abstract
Warmtenetten zijn cruciale infrastructuren voor thermische decarbonisatie. Hun prestaties hangen echter af van geco"rdineerd thermo-hydraulisch gedrag tussen primaire netten, onderstations en secundaire gebouwsystemen. In de praktijk steunt monitoring op metingen van aanvoertemperatuur, retourtemperatuur en massadebiet. Op basis van deze gegevens moeten operatoren afwijkend gedrag detecteren en de oorzaak identificeren binnen een gekoppeld thermo-hydraulisch systeem. Foutpropagatie is regime- en regelingsafhankelijk. Variaties in warmtevraag, hydraulische condities en gesloten regelkringen bepalen hoe fouten zich voortplanten en zichtbaar worden aan de onderstationinterface. Onder bepaalde omstandigheden blijven fouten ondetecteerbaar of vertonen verschillende mechanismen gelijkaardige meetsignaturen. Foutdetectie en -diagnose wordt daarom begrensd door structurele limieten inzake detecteerbaarheid en onderscheidbaarheid, niet enkel door algoritmische prestaties. Dit doctoraatsproject onderzoekt deze grenzen via een systeemniveau, fysisch consistente benadering. Een gevalideerde thermo-hydraulische simulatieomgeving emuleert parametrische fouten onder vari‰rende regimes en regelconfiguraties, met observatie beperkt tot standaard interfacemetingen. Detecteerbaarheid en diagnostische ambigu‹teit worden gekwantificeerd en ge‹ntegreerd in een regimebewust FDD-kader.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
Project type(s)