Onderzoeksgroep
Gebreken en genezing in Duitse levensbeschrijvingen uit de late zeventiende en achttiende eeuw Een nieuw perspectief op vroegmoderne lichamelijkheid.
Abstract
Hedendaagse debatten betwisten het statische, binaire en eerder medische gezondheidsbegrip van de WHO. Omdat vroegmoderne opvattingen over het lichaam dynamisch en veranderlijk waren, en nauw verbonden met iemands karakter, argumenteert dit project dat een historisch perspectief op lichamelijkheid nieuwe inzichten biedt. Hoewel er al veel onderzoek bestaat naar medische kennis, lichaamsmodellen en genezingspraktijken, blijft het historische concept genezing zelf, en de relatie ervan tot verschillende vormen van gebrekkigheid, grotendeels onontgonnen. Op basis van een corpus van ca. negentig egodocumenten uit het Duitstalige Europa onderzoekt dit project deze lacune met een historisch-antropologische benadering. Het analyseert hoe gebrekkigheid en genezing werden geconceptualiseerd en met elkaar verweven waren, hoe gender, sociale status, leeftijd en geloofsovertuiging deze ideeën en verhalen vormgaven, en hoe ze veranderden in samenhang met wisselende lichaamsmodellen en medische kennis tussen 1650 en 1800. Een database brengt sociale profielen, genezingspraktijken (medisch/magisch/religieus) en het vocabulaire rond gebrekkigheid en omgangsvormen in kaart, wat intersectionele en langdurige vergelijking mogelijk maakt. Door genezing centraal te stellen, benadrukt het project de veranderlijkheid van lichamen en verbreedt het genezing tot aanpassing, verlichting en acceptatie. Zo onthult het hoe gebrekkigheid, genezing en lichamelijkheid cultureel onderhandelde processen zijn.Onderzoeker(s)
- Promotor: Heinemann Julia
- Mandaathouder: Gollacz Isabella
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
- FWO
Project type(s)
- Onderzoeksproject
Historiciseren van genezing. Een actorgerichte benadering van de kruispunten van dis/ability, gender, religie en geneeskunde in de Vroegmoderne Tijd.
Abstract
Genezing is een vaag concept. De moderne geneeskunde heeft geen duidelijke definitie of consensus over genezing, die verschillende fenomenen kan omvatten zoals fysieke functionaliteit of de afwezigheid van pijn. Ook in de vroegmoderne periode was er geen consensus over het concept. Veel gebruikelijker was het categorisch onderscheiden van geneselijke en ongeneeslijke ziekten, en van levenslange handicaps en kortdurende ziektes. Meer nog, het vroegmoderne benaderen van 'genezing' verbond aspecten van het leven die we vandaag als gescheiden beschouwen: geneeskunde (academisch en empirisch), magie en religie. Uiteindelijk was het God die genezing kon schenken of voorkomen. De vraag is: hoe kunnen we genezing begrijpen in een periode waar er noch een eenduidige benadering van bestaat, noch een samenhangend begrip? Dit project onderzoekt vroegmoderne concepten en praktijken van genezing door de vraag te stellen hoe genezing begrepen werd door mensen met een handicap in de vroegmoderne periode. Het project wil zo bijdragen tot disability history, zonder de problematische veronderstelling dat handicaps genezing behoeven of veronderstellen. De actor-gerichte analyse richt zich op kruispunten van handicap/handicap, geslacht, sociale status, religie en geneeskunde.Onderzoeker(s)
- Promotor: Heinemann Julia
- Mandaathouder: Gollacz Isabella
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
- BOF
Project type(s)
- Onderzoeksproject