Abstract
Hoe bemiddelt livekunst onze relatie met technologie? En hoe beïnvloeden nieuwe technologieën op hun beurt de manier waarop we kunstwerken creëren, consumeren en interpreteren? Deze vragen vormen de kern van het voorgestelde project "Iedereen aan de Lijn: theater, performance en telefonie in modern Zuid-Azië, 1890-1990". Mijn onderzoekshypothese is dat in Zuid-Azië (net als elders) de ontwikkeling van theater en telefonie elkaar wederzijds constitutief waren; de geschiedenis van theater leert ons daarom veel over de geschiedenis van telefonie, en vice versa. De evolutie van de telefoon van een niche-noviteit in de koloniale tijd (jaren 1890) tot een onmisbaar instrument voor massacommunicatie in de postkoloniale periode (na de jaren 1950), veroorzaakte seismische sociaal-politieke, economische en culturele verschuivingen in Zuid-Azië. Mijn project zal aantonen hoe theater een essentieel platform was waar deze transformaties konden worden geregistreerd, besproken en aangevochten. Vanuit een media-archeologische benadering stelt het project voor om een primair corpus samen te stellen en te analyseren, bestaande uit toneelteksten in het Engels, Hindi, Marathi, Gujarati en Urdu. Door de wederkerige relatie tussen theater en telefonie te traceren, wil dit project ontdekken hoe kunst ons helpt ons te positioneren – ethisch, filosofisch en ontologisch – in relatie tot onze technologische toekomst.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
Project type(s)